زندگی‌نامه و آثار الفریده یلینک

0
1832
الفریده یلینک، برنده جایزه نوبل 2004
الفریده یلینک، برنده جایزه نوبل 2004
زندگی‌نامه و آثار الفریده یلینکReviewed by آیلار بهرامی on May 19Rating:

برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۰۴ میلادی، نویسنده فمینیست اهل اتریش، الفریده یلینک است. این رمان نویس و نمایش نامه نویس متولد ۲۰ اکتبر ۱۹۴۶ جایزه نوبل را به خاطر جریان موسیقی صدا و ضد صدا در رمان ها و نمایش نامه هایش که تعصب زبانی و پوچی کلیشه های جامعه را به نمایش می گذارد، به دست آورده است.

پدر یلینک شیمی دان بود و مادرش زنی کاتولیک. به خواست مادرش وارد دنیای موسیقی شد تا پیانو و سازهای دیگری را آموزش ببیند ولی بعدتر از آن حوزه کناره گیری کرد و در دانشگاه وین به تحصیل در زمینه تاریخ هنر و تئاتر پرداخت. این نویسنده از آن دست نویسنده هایی بود که تا قبل از برنده شدن جایزه نوبل در میان غیر آلمانی زبان ها شناخته شده نبود. او خود اذعان داشته از برنده شدن این جایزه بسیار خرسند بوده ولی از شهرت و شناخته شدن سخت ناراحت و مغبون گشته است. او بیماری هراس از مکان های باز و اختلال اضطراب اجتماعی دارد. الفریده حتی برای دریافت جایزه اش به آکادمی نوبل سوئد نرفت بلکه ویدئویی برای این آکادمی ارسال کرد تا در مراسم پخش شود. این کار او مورد انتقاد عده ای زیادی قرار گرفت ولی در مقابل عده دیگری از او برای جسارتی که در بیان اختلالات روانی اش داشت، تقدیر کردند.او خود بعد از دریافت جایزه بیان کرده بود که، پیتر هاندکه نویسنده و نمایش نامه نویس آوانگارد اتریشی را محق برای دریافت این جایزه می داند. نوشته های این نویسنده در ادبیات کلاسیک اتریش ریشه دارند و او از اینگه بورگ باخمان، مارلن هاوس هوفر و روبرت موزیل تاثیر پذیرفته است. همانطور که گفته شد فمنیسم و فعالیت های سیاسی نیز بر آثارش تاثیر به سزایی داشته است. او در سالهای ۱۹۴۷-۱۹۹۱ از اعضای حزب کمونیست وین بود. بعد از برخوردهایی که با یورک هایدر از اعضای حزب آزادی اتریش داشت، نامش بر سر زبان ها افتاد که در نهایت در پی انتخابات شورای ملی اتریش در سال ۱۹۹۹ به کابینه ای که مرکب بود از حزب خلق اتریش و حزب آزادی اتریش ملحق شد. این نویسنده نسبت به ورود منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران، به اتریش در سال ۲۰۰۹ به خاطر رویکرهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، از خود واکنش منفی نشان داد.

علاوه بر جایزه نوبل ۲۰۰۴، او موفق به دریافت جایزه گئورگ بوشنر ۱۹۹۸ و جایزه فرانتس کافکا ۲۰۰۴ نیز شد. مهمترین اثر او معلم پیانو نام دارد که فیلمی نیز به همین نام به کارگردانی میشائیل هانکه، کارگردان به نام و توانای اتریشی، در سال ۲۰۰۱ ساخته شد. این اثر یلینک به خاطر مضامین جنسی که در آن مطرح شده به فارسی برگردانده نشده است.

 

امتیاز دهی

ارسال دیدگاه

کد *