معرفی کتاب صداهایی از چرنوبیل، تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی نوشته سوتلانا آلکسیویچ

0
1662
صداهایی از چرنوبیل، تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی، نوشته‌ی سوتلانا الکسیویچ
صداهایی از چرنوبیل، تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی، نوشته‌ی سوتلانا الکسیویچ
معرفی کتاب صداهایی از چرنوبیل، تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی نوشته سوتلانا آلکسیویچReviewed by گروه مترجمین کتابیسم on Oct 31Rating:

عموما برندگان جایزه نوبل ادبیات به خاطر آثار داستانی و یا آثار زیبا و شعر گونه خود موفق به دریافت این جایزه شده‌اند ولی خانم سوتلانا الکسیویچ توانسته است برای نوشتن اثری که ترکیبی است از مصاحبه‌ها و تکنیک‌های داستانی و خلق ژانر جدیدی که حاصل این سبک نوشتن است؛ برنده این جایزه شود.

الکسیویچ در سال ۱۹۴۸ در اوکراین و در خانواده‌ای نظامی به دنیا آمده است. پدر او اهل بلاروس و مادرش اوکراینی است که در نهایت خانواده از اوکراین به روسیه برگشته و پدر و مادرش به آموزگاری در یک روستا مشغول می‌شوند.

صداهایی از چرنوبیل، تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی” عنوان کتابی است که بیش از ده سال زمان صرف مصاحبه و نوشتن آن شده است در این مدت الکسیویچ با بیش از پانصد نفر از شاهدان حادثه چرنوبیل مصاحبه نموده است و با آدم‌هایی صحبت نموده که زندگی آنها از هم پاشیده شده و تبدیل به انسان‌هایی شده‌اند که در خود فرومی‌روند هنوز هم با خود فکر می‌کنند که واقعاً چه اتفاق افتاده است؟

از میان حدود ۵۰۰ مصاحبه ؛‌بیش از ۱۰۷ مصاحبه در نسخه نهایی آورده شده است. این کتاب‌حاوی اسناد شاهدان یا صداهای آدم‌های زنده است و نویسنده رمان در زمان دریافت جایزه نوبل تاسف می‌خورد که بسیاری از این شاهدان عینی نتوانستند شاهد دریافت این جایزه باشند.

این کتاب در باره آثار حادثه چرنوبیل بر مردم و یا صدمات آن بر طبیعت و ژنتیک انسانی نیست بلکه تأثیر این واقعه و این تجربه تلخ بر روی زندگی و روح و روان مردمان در رویارویی‌شان با این واقعه عامل اصلی نویسنده برای گردآوری این اثر بوده است.

“به نظر ما غیرممکن است که جسد شوهر یا پسرتان را به شما تحویل دهند. آنها آلوده به مواد رادیواکتیویته هستند و قرار است در گورستانی که در مسکو قرار دارد به طور خاصی سوزانده شوند. در تابوت محافظی از جنس روی، زیر آجرهای سیمانی. و لازم است شما این سند‌ی که اینجاست را امضا کنید.

هرکسی که آشفته و عصبانی می‌شد و می‌خواست تابوت به خانه‌اش برگردانده شود، به او گفته می‌شد که مردگان حالا دیگر از جرگه قهرمانان هستند و شما باید این را درک کنید و دیگر آنها تنها به خانواده‌هاشان تعلق ندارند. آنها قهرمانان حکومت بودند. آنها به حکومت تعلق داشتند.”

خانم الکسیویچ در مصاحبه‌ای می‌گوید: «این شیوه از نگارش یعنی ثبت داستان‌های شفاهی و صداهای زنده؛ روشی است که در برخی از آثارم بکار گرفته‌ام. قهرمان‌ها و احساسات و عواطف و رویدادهای درون کتاب واقعی هستند و خواننده می‌تواند شاهد دیدگاهی کامل و بی‌عیب و نقص از ذهن مردم آسیب دیده داشته باشد.

ساتلانا الکسیویچ چهاردهمین زنی است که برنده جایزه نوبل شده و کتاب  “صداهایی از چرنوبیل؛ تاریخ شفاهی یک فاجعه اتمی” مشهورترین اثر اوست. آکادمی سوئد از او به جهت ارایه «روایاتی چندصدایی‌که مظهر محنت و شجاعت روزگار معاصر ماست» ستایش نموده است. 

1/5 (1)

امتیاز دهی

ارسال دیدگاه

کد *