گفتار درباره کافکا

0
634
گفتار درباره کافکا
گفتار درباره کافکا
گفتار درباره کافکاReviewed by مدیر سایت on Nov 24Rating:

“سرانجام چه زمانی کسی می آید تا این جهان وارونه را راست کند ! “

هنر یکی از مظاهر متعالی فرهنگ و تمدن بشری است و ادبیات جزئی اساسی از آن. گفتن این نکته ضروری است که انسان نماها همواره از مفاهیم مختلف از جمله ادبیات در پیش برد اهداف و مقاصد اهریمنی خود سوءاستفاده کرده و پس از خالی کردن محتوای انسانی آن، ادبیات را به شکل مخدر ارائه داده اند. بنابراین منظور از ادبیات آن معنی انسانی نظم و نثر است که به شناخت انسان در راستای ارتقای مادی و معنوی کمک میکند.

فرانتس کافکا از این دسته نویسندگان است. او دنبال حقیقت است. راهیِ نور است. اما به دلایل مختلف هم درونی و هم بیرونی، هم زمانی و هم مکانی  واقعیات را در فضایی سورئال و با زبانی سمبلیک بیان می کند. این خصوصیات هرچند هم مجاز  اما مورد استفاده مخاطبین اصلیش قرار نمی گیرد و نیاز به یک واسطه سهل کننده آثارش دارد تا پرتوانش از لابه لای ابرهای تیره به جان نیازمندانش بتابد. با نگرش به ابعاد مختلف چه در آثار او و چه در اظهار نظر دیگران ، او همچون ستاره ای در شب یلدایی سوسو میزند تا هر کس به فراخور نیازش بتواند از تشعشع آن هوشیار و بیدار گردد.

کافکا به راستی بیانگر واقعیات است. گاهی خودش را به تصویر در می آورد و زمانی دیگری را.  اغلب اجتماع خویش را به رخ میکشد و در زمانهایی جهان را و بالاخره گاهی هم فوق گیتی را. رندی او در این است که واقعیات را با زبان استعاره ، تمثیل و تشبیه و در فضایی غیر متعارف و غیر معمول با محیطی غیر واقعی ترسیم می کند چرا که میخواهد از این طریق مُهر تاییدی دوباره بر وضعیت بد فردی، خانوادگی ، سیاسی و اجتماعی زمانه خود بیندازد. او نه میخواهد و نه میتواند که از راه تئوری “نیمه پر لیوان” برای خوشآیند زراندوزان، زورمندان و ریاکاران بخواهد فقرا ، ضعیفان و پاکان را مست و خراب گرداند. یکی از شواهد این تشبیه آن زمانی است که کافکا بنا به وظیفه شغلی اش ( سرپرستی بخشی از بیمه سوانح کارگران)، رودروی کارگری قرار میگیرد. اما درخفا به وکیل مدافع کارگر کمک می کند که خودش مغلوب گردد تا حق آن کارگر پایمال نشود. همچون شمعی که  می سوزد تا روشنی بخشد !

امتیاز دهی

ارسال دیدگاه

کد *